خدا بنده ی خویش را گوید :

ای بنده!دنیا و آخرت هر دو محل عبورند و نظر زندان دنیا و آخرت است . هر گاه به چهره ی زیبایی نظر افکنی،نگاه تو،تو را زندانی میکند و بنده ی او میسازد و دنیا و آخرت تو را تباه می گرداند .

نظرباز همراه و همراز من نیست ،چرا که پراکنده است و از من شنوایی ندارد .

ای بنده!دیده را با قلب خود مهار کن وگرنه هرگز نتوانی از آن نگاهبانی کنی !

ای بنده!دیده را حفظ کن تا دل تو را پاس دارم . شهوت را مهار زن ،تا از تو رفع نیاز کنم .

دو دیده را حفظ کن و همه چیز را یک سر به سوی من کن !اگر آن دو را حفظ کنی قلب خود را حفظ کرده ای و زمام حکومت آن بر دست گیری و پراکنده نشوی و یک دل گردی !

ای بنده !بدانچه تو را در همان نگاه اول بی نیاز کند بسنده کن و دوباره تماشا آغاز مکن و خویشتن را برای چیزی خوار مگردان! اگر به سوی ماسوای من نگری به فتنه در افتی ! پس بگو :

" پروردگارا ! این بلا و آزمایش تو بود "

تا بر تو رحمت آرم .